5.- Bares e a sua conformación territorial

5.- BARES E A SUA CONFORMACIÓN TERRITORIAL

A sona do porto e península de Bares no Bronce correra por todo o seu entorno económico , etiquetándoa como o Porto das Terras do Confín do Mundo Coñecido, tal como se desprende dunha das moitas lecturas do topónimo ARTABROS… alén do Boreal., no cál quérenos indicar que Bares era o "moi coñecido Porto do Norte da Treba dos Arrós".  Ocupando un eixo estratéxico prominente no mundo comercial atlántico , etiquetado como "confín do mar coñecido"; delimitando as áreas Cantábricas e Atlánticas, e sendo "Punto de Encontro da Ruta do Estano Galaico"; como toda área cun porto en franca evolución, a península fora evolucionando en cadaséu coto territorial .   Hoxendía nada queda que poidamos amosar con certeza, mais intúiese que os restos desa floreciente etapa durmen,  ( e por conseguinte fican protexidas dos actuais depredadores) o paso dos séculos baixo terra en todas e cada unha das zonas divisorias da península.

Nós dividimos a zona  peninsular ( de 861 Ha ) en tres partes: 1)  A zona  norte, ( onde concentrárase todo o hábitat ). 2) A zona intermedia ( a grande masa peninsular comandada polos Altos da Maeda). 3) A zona das terras altas do sul (tramo final da Caldeira , os Castros de Vilela e a porta de entrada : Penas Cañoles). 1) A ZONA NORTE Na zona septentrional ( 240 Ha ) temos ún dos baluartes fortificados de vixilancia permanente da Estaca, convintemente amurallados defendidos dende terra por  un grande e imponente  foso. Debaixo do Faro, ( A Marufa) os fértiles e povoados lugares da Condomina e dos Muiños, ben circundidados e protexidos dentro dun amplio circulo pétreo protector. ...Como protector do anterior , elévase unha pequena cadea de grandes outeiros que separan as Condomina dos Peiraos ; érguendose  terras altas cotas coas súas plataformas naturais do Viso nas que emerxe o grande outeiro do Semáforo.  Xa  para no sul preséntasenos o grande Peirao cos súas grandes actividades económicas doutrora  repleta de factorias, formando un hàbitat composto de 2 nùcleos povoacionais unidos por unha protexida conexión o longo da praia.

2) A ZONA INTERMEDIA  Nesta zona central ( 142 Ha) temos no seu norde , nos acantilados, o Condro da Dorna e o terreo do  Campo Torto, para erguerse en torno o outeiro da Moureira. No seu pé érguese o pequeno núcleo poboacional de Vila de Bares coa súa Igrexa Parroquial adicada a Santa María; hoxendia diante do que fora o seu berce fornecedor no Castro da Moureira, con a sua Fontaiña e os seus accesos e labradìos na aba que iba o povoado da Igrexa Vella, que formaba parte final fo confin da Ruta do Estano a travès  do grande outeiro do Campelo.

3) A ZONA DAS TERRAS ALTAS DO SUL A península finaliza nas terras de Mogor e comprende as terras altas do Sul que actúan como nexo con ó longo  cordal montañoso da Coriscada/Faladoira. Este final ( 362 ha) fica dominada pola gran chaira da Caldeira xuntamente coas suas saidas naturais polo oeste ( a area dos Castelos) polo  sul polo antergo Pórtico de entrada das Pedras Cañoles; ou baixando docemente cara o leste polos lugares de Anido, Espiñeiral , Santo e Castros de Vilela. 1-A ZONA NORTE

2 e 3. - O itsmo peninsular ou "corredor montamos cara o Coído"