12.- Os Muiños de Campotorto

OS MUIÑOS DE CAMPOTORTO 

Dende a Vila de Bares sae un sendeiro cara o Campotorto, Eido de potentes grupo de muiños de vento e de auga que fican nos altos detrás da Mourela, e o carón do Coritelo respectivamente.

Estes muiños de vento utilizàbanse aproveitando a forza reinante de ficar a mar aberto. Hoxendia fican unicamente os seus esqueletes externos. Seica mercaran algúns hai poucos anos, máis non se atreveran a construír neles.

Restos de edificaciòns en torno os muiños de vento do interior do Campotorto. No fondo, os altos da Moureira.

A poucos metros dos muiños de vento, existìan complexas estructuras que aproveitaban a forza de caìda dos regos en actitude descendente cara o Mar. Os xa clásicos muiños de auga.

Aproveitaran os moitos vestixios ancestrais. Nas fotos, posible estructura tumular ? o carón da forte depresión onde baixan a ringleira de estructuras encadenadas de aproveitamento da forza do regato que desembocaba no Océano a poucos metros.

 MUROS

Toda a contorna interior desta paraxe do Campotorto estaba ben acotada por gruesos muros

As tècnicas e fabricas son ben coñecidas.

Os restos das cabanas do Campo torto fican parellas con vestixios esquecidos do pasado.

Terreo moi ocupado , traballado e por conseguinte continuamente reutilizado  o longo dos séculos.

Como sabemos, hoxendía só sirven como plantacións de piñeirais.

No fondo, a Vila de Bares

Toda esta área está chea de vestixios que delatan un pasado moi activo. No centro, Muíño de auga. No horizonte, muiños de vento. A 100 m fica a Vila.

A forte depresión no medio da imaxe, constituie unha área moi abeirada que constitúe a rota dos muiños de auga cara o Océano. A zona de Coritelo fica a dereita desta fortísima depresión.

Os campos acotados e traballados, aínda hoxe, son unha constancia da Vila. As súas xentes, moi lonxevas, siguen nas leiras. Algo que significa , e moito, a Vila.

No inicio da depresión, morren os diferentes camiños . É de destacar o aproveitamento das plataformas do terreo. O Coritelo fica a dereita.

Estas plataformas formaban  as bases de traballo para diversas actividades en terra ou punto de encontro dos camiños de baixada, si ías o mar. Aínda que fóra posible a existencia -sempre ocasionais-  de estructuras habitacionais nas mesmas, entre as que se encontra a primitiva capela de San Antonio.

Toda esta zona responde o nome de CORITELO, cecáis extensible a esoutra plataforma descendente existente a sua dereita.

Campos anexos ao Vila

As chairas morrían cara o mar, das que prolongábanse camiños de traballo mariño, que merecerían pola súa riqueza etnográfica, unha investigación moito máis detallada. No fondo podedes observar Os Castelos.