17.- A Necrópolis da Caldeira

A NECRÓPOLIS DO MONTE DA CALDEIRA

Procedentes de Mogor, no Barqueiro; a Histórica Ruta do Estano ( Camiño dos Arrieiros) enfila o itsmo da península pasando polo noutrora obligado Portalóns de entrada das Agullas pétreas de Cañoles (hoxe desaparecidos ós Crestóns "dos 3 irmáns "de Cañoles, pola mina) para enfilar o Campo do Tesouro, e subir escalonada mente a enorme chaira da Caldeira. Hoxe este tramo faise por un cortalumes (foto) de 5 m de ancho que se levara por diante todo o que atopara ( cistas, estructuras diversas, etc).

Na imaxe situamos un punto, xunto a grava da mina, o cauce antigo do Camino dos Arrieiros que empataba co camiño real do Barqueiro  para subir cara a Caldeira. 

A partires do esnaquizado túmulo 40, sube unha nova pista feita creemos pola Forestal de Ortigueira, que é o actual novo trazado do Camino . Delo falaremos máis adiante.

Podemos resumir A Caldeira como unha extensa chaira de digna altitude, que continua o alto Cordal ( procedente do moi ocupado e importantísimo centro económico  da Cunca do Eume, onde converxían importantes viais de comunicación de todo o interior do noso NO., para enfilar a ruta cara o Océano as través do Camino dos Arrieiros.

Obviamente o tráfico entre xentes de moi diferentes procedencias entrecruzabase, asentándose e erguendo os seus hábitats, fixos ou provisorias, o longo desta eminente Vial do Neolítico.

Por todo elo, as necrópolis da Caldeira, como importante lugar de paso, podería dar datos moi concluíntes e detallados desta histórica actividade comercial que tivera o seu punto máis álxido no Bronce Atlántico.

Adicado ao noso querido mestre Don Luis Monteagudo.

Posibles restos tumulares do Chan da Caldeira, hoxe desaparecidos

Posible cista tamén desaparecida

A Caldeira forma unha enorme chaira que domina completamente a entrada na Península de Bares, o cál formara o lugar máis idóneo e referencial tanto para os traxinantes como para os propios nativos, ademais de constituír un lugar sacro con os seus altares, e a importantísima necrópolis que xunguia dúas Idades distintas.

Conxugadas  aparécensenos as típicas mámoas do Neolítico  confundidas coas cistas, ben  do Eneolítico ou ben no Bronce....

Claro que para documentar , diagnosticar e certificado habería que escavar....

Máis non houbo problema para elo: a inciativa pata tales fins veu rodada do Concello de Ortigueira....

Máis non fóra unha escavación arqueolóxica o uso...

Fóra, nin máis nen menos que a apertura dun cortalumes!!!!

Así que meteron as palas, e déronlle caña ate que a tarefa encomendada quedara feita...

...levándose por diante cistas, mámoas e outros elementos estruturais cos que poderiamos definir, non só o pasado da Caldeira, senón que  aportaría datos importantísimos xa a nivel global da propia historia do noso Noroeste referente, entre outras, o Bronce Atlántico.

Eso si, demostraron indirectamente a importancia da necrópolis alí asentada.

O cortalumes na actualidade.

Pedrafita desenterrada adrede. Xa non existe.

Iste é o estado en que quedou unha importante  zona da necrópole despois de achegar a terra, onde non pasaba o Camino dos Arrieiros coa finalidade de crear un cortalumes.

O arrase con maquinaria pesada e sen nengún miramento fora total, foi total. Miles de séculos borrados da historia en unha hora.

Sinto. A imaxe está torta!!. Detalles do criminal destrozo.

O final así quedara, con a  eliminación dun lateral do grande túmulo do Chan do Tesouro. Nós dende as Liga Céltiga  Galaica presentáramos denuncia...ate hoxe.

Máis detalles deste feito criminal que denunciaramos a Patrimonio. Obviamente non houbera resposta.

Hai anos así era a subida a Caldeira. O Camino dos Arrieiros sube serpentizante de esquerda a dereita .

E asi era o garante túmulo do Chan do Tesouro.

Moitos dos complexos pétreos da Caldeira tenen marcas , están rebaixados e contén grande variedade de cazoletas coas súas canalizacións, compatíbeis de potentes altares de ofrendas. Entre éstos, destaca o máis forte, dominando o Océano dende Loiba ate Bares. Tén a sua singular entrada e é un lugar moi visitado.